Al heeft de heer Wim Hornman 2 (nog?) geen vijf-en-dertig boeken geschreven, zoals Karl May, een ding heeft hij met deze beroemde schrijver van Indianenboeken gemeen. Immers Karl May ging naar Amerika, n a d a t hij Old Shatterhand en Winnetou had beschreven; Wim Hornman gaat naar Korea, n a d a t hij over de Nederlandse soldaten, die ginds voor de Verenigde Naties vechten, zijn roman „Ik wil leven” gepubliceerd heeft.
Deze Tilburgse schrijver is namelijk benoemd tot oorlogscorrespondent, de eerste die door de Nederlandse regering uitgezonden wordt. Niet als voorlichtings-officier dus, zoals de journalisten, die voor hem uitgezonden werden door de Legervooriichtingsdienst, maar als „War-correspondent” en officier in civiele dienst.
Het is alweer even geleden, dat Wim Hornman een brief schreef aan mr. Kies 3, het hoofd van de Legervoorlichtingsdienst, dat hij graag in aanmerking zou komen als oorlogscbrrespondent.
Er waren verschillende sollicitanten, naar later bleek, maar de auteur Hornman had reeds een boek over Korea geschreven, en dat heeft waarschijnlijk wei de doorslag gegeven.
Begin Juli vertrekt hij reeds per vliegtuig naar Tokio, waar hij toegevoegd wordt aan de Nederlandse Liason-missie en daarna zal hij de taak overnemen van luitenant Rups 4, die momenteel als voorlichtings-officier bij de troepen in Korea zit.
Aan vrijwilligers zijn hart verpand.
De heer Hornman schijnt zijn hart verpand te hebben aan oorlogsvrijwilligers. In zijn eerste boek, „Ik wil leven”, heeft hij deze mannen beschreven, en ook in zijn tweede boek 5, over deeerste politionele actie in Indie, dat binnenkort uit zal komen, zijn het de vrijwilligers, die door hem op de voorgrond worden geplaatst.
„Ik stel werkelijk belang in deze mensen — zo vertelde Wim Hornman ons — en tevens wil ik nu eens in Korea gaan zien of de mentaliteit van de Amerikaanse soldaten, die allen dienstplichtig zijn, en die van de Nederlandse vrijwilliger nu dezelfde is.”
Als zijn voornaamste taak ziet deze Tilburgse journalist niet zozeer het grote nieuws, dat toch wel via alle mogelijke grote wereldpersbureaux zal komen, maar een beschrijving van de problemen van de Nederlandse soldaat, en de reacties van de mens tijdens en na de gevechten.
Over de gevechthandelingen zelf is, volgens Hornman, reeds voldoende geschreven.
EEN „STUDIE”-REIS.
We schreven reeds, dat Wim Hornman de eerste oorlogscorrespondent is, die door de Nederlandse regering wordt uitgezonden. Wat voor voordelen een oorlogscorrespondent heeft boven een voorlichtings-officier? Het voornaamste voordeel is volgens hem, dat hij beter contact met de jongens zou krijgen, als ze niet steeds in de houding hoeven te springen of tegen die sterren op te kijken. En bovendien zou hij op deze manier ook makkelijker toegang krijgen in de eerste linies. Hornman wil van zijn verblijf in Korea, dat ongeveer negen maanden zal duren, ook een studiereis maken.
Ten eerste om de toestand te vergelijken met zijn boek en ten tweede om stof te verzamelen voor een nieuwe roman over het verre Oosten, niet over een oorlog, maar wel over een of ander avontuur.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
In : Nieuwe Tilburgsche Courant, 2 juni 1953. |
Wilhelmus („Wim”) Johannes Maria Hornman (* 21 juni 1920, † 3 november 1996) was een Nederlandse auteur van vele oorlogsromans en reisbeschrijvingen. Zijn eerste boek was het hier genoemde »Ik wil leven« (1952), over de Korea-Oorlog. Andere bekende boeken van hem zijn »De hele hap« (over de tweede politionele actie in Indonesië), »Field of honor« (over een Nederlands bataljon in de Korea-Oorlog), »Het masker af« (over de Mau Mau-opstand in Kenia), »Sobonjo, de onstuimige« (over de Masai), »De gesel van de angst« (over Zuid-Afrika en het toenmalige Belgisch-Kongo), »Simba’s sterven niet« (over de opstand van de Simba-rebellen in de Kongo), »Carnaval der tegenstellingen« (een reisbeschrijving van Afrika), »Rioolratten« (over de verschopte straatkinderen in Brazilië), »De rebel« (over het leven van priester Camilo Torres Restrepo), »Wij willen leven« (over Agua de Dios), »De rode bisschop« (over bisschop Dom Helder Camara), »In de greep van de Tupamaros« (over de stadsguerrilla in Uruguay), »Kinderen van het geweld« (over Noord-Ierland), »Requiem voor een dictator« (over het ondergrondse verzet in Spanje), »De jaren van de krokodil« (over het bewind van de Oegandese president Idi Amin), »Het geslacht Van Galen« (een zesdelige serie over de Tilburgse textielindustrie), »De helden van de Willemsbrug: Rotterdam mei 1940«, (over de eerste vier dagen van de Tweede Wereldoorlog) en »De geschiedenis van de Mariniersbrigade«. |
Mr. G.P. Kies was het Hoofd van de Legervoorlichtingsdienst van 31 december 1950 tot 13 april 1965. |
Jan Rups was een Nederlandse journalist en eerste luitenant-legercorrespondent voor de Legervoorlichtingsdienst. Hij genoot bekendheid vanwege zijn werkzaamheden als militair correspondent en fotograaf tijdens de Korea-oorlog aan het begin van de jaren ’50. |
Bedoeld wordt »De hele hap« van Wim Hornman (zie noot 2), dat in 1953 verscheen. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Terug naar de Nederlandstalige bibliografie.
Terug naar de Karl May-startpagina.
Terug naar de Apriana-startpagina.
|