Van de U.S. Information service heeft het Nederlands centrum voor onderwijs en opvoeding te Amsterdam een groot aantal kunstvoorwerpen ter beschikking gekregen om een expositie te verzorgen over het leven en werken der Indianen.
Nu heeft de Nederlandse mens nog altijd het idee dat hem door Karl May c.s. in zijn kindertijd is bijgebracht: een beschilerde, op een mustang rijdende natuurmens.
Zo kan de Indiaan vroeger misschien wel eens geweest zijn, maar nu is het een rustig levend mens die zijn akker verbouwt, nog een beetje bijgeloof heeft, kortom een mens met een relatief hoogstaande beschaving, die nog vasthoudt aan oude gebruiken en tradities.
Vooral op het gebied van huisnijverheid hebben zij zich in de loop der tijden onderscheiden. Heel bekend is hun zilversmeedwerk, dat vooral door de symbolische figuren, die daarin zijn verwerkt, in Amerika en ook elders een grote belangstelling geniet.
Hun vlechtkunst en de pottenbakkerskunst staan op even hoog plan en de voorwerpen, die zij aan de markt brengen, vinden een gerede aftrek niet alleen bij de Indianen zelf, doch ook bij vele anderen, waaronder de toeristen waarschijnlijk wel de grootste plaats innemen. Op de expositie in het N.C.O. zijn merkwaardige staaltjes van deze verschillende kunsten te bewonderen en het blijft niet alleen bij hetgeen zij maken om te verkopen, maar ook vindt ge er vele gewone gebruiksvoorwerpen, zoals kledingstukken e.d.
De meeste bezoekers van deze expositie bestaan uit scholieren die eerst door een aantal documentaire films van het Karl May-idee worden afgebracht en enig inzicht krijgen in de toestanden waarin de Indianen nu leven. Ze leren verschillende soorten kennen zoals de Pueblo Indianen, de Nevada’s 2en de Apachen, die zij hier zien als gewone landbouwers of veeboeren. Zij zien de rituele dansen die door de Indianen worden uitgevoerd in de tooi die hun voorvaderen droegen, compleet met adelaarsveren en wat dies meer zij. Dat dit deel van de film meer de belangstelling had van de jeugdige bezoekers dan dat waarin men de nijverheid van de Indianen behandelde, hoeft niet nader beklemtoond te worden.
Dat ook de tentoonstelling op zich zelf de belangstelling van de scholieren had, bleek uit de verschillende gezegden en opmerkingen, die werden geplaatst. Eén wilde het juwelenkastje wel meenemen, terwijl de ander meer voelde voor de ivoren voorwerpjes die er ook te vinden waren. Een derde, een meisje, vond de tentoongestelde kleding het mooiste wat er te vinden was, terwijl de onderwijzer de meeste aandacht schonk aan het vlechtwerk.
Al met al is het de opzet van de tentoonstelling om de bestaande misverstanden te verdrijven zeer goed en zal zij er werkelijk in slagen dat te doen bij degenen die haar bezoeken.
De Spaanse naam Nevada betekent „met sneeuw bedekt” en die naam is op 31 oktober 1864 aan de 36e van de Verenigde Staten gegeven. De naam is dus niet van een Indianenstam afgeleid. Op het gebied van het huidige Nevada leefden in het verleden voornamelijk vier grote Indianenstammen: de Paiute, de Shoshone, de Washoe (of Washo) en de Washoe-Paiute.
Terug naar de Nederlandstalige bibliografie.
Terug naar de Karl May-startpagina.
Terug naar de Apriana-startpagina.
Terug naar de Nederlandstalige bibliografie.
